• NANDA: Bevallingsverhaal

    Ik had de wens om thuis te bevallen, zo zag ik mijn bevalling voor me; thuis, in mijn eigen omgeving, zo natuurlijk mogelijk, met gedimde lichten en zachte muziek. Je kent het wel… Ik had een super goede zwangerschap, was met 37 weken nog steeds aan het sporten en voelde mij goed. Tot ik bij 37+4 op controle moest bij de verloskundige en mijn bloeddruk de pan uit rees. Lang verhaal kort: ik werd medisch in verband met zwangerschapshypertensie en ze waren bang voor een vergiftiging. Dag thuisbevalling.  Vanaf dat moment begonnen de klachten ook, onafgebroken hoofdpijn en ik hield bizar veel vocht vast. Echt olifantenpoten en een plofkop van…

  • NANDA: Kraamweek van een kraamverzorgster

    Binnenkort is het zover… mijn eigen kraamweek! Als kraamverzorgster is het natuurlijk best wel heel gek om ineens aan de andere kant te staan, dat jij diegene bent die op bed ligt met dat kraammatras tussen je benen, starend naar je newborn baby… Gelukkig heb ik als kraamverzorgster het voorrecht om zelf mijn kraamverzorgster uit te kiezen als die wens er is. Uiteraard heb ik dat gedaan. Zoals veel mensen wel weten ben ik een controlfreak, een perfectionist en geef ik dingen moeilijk uit handen. Mijn lieve collega kan hier gelukkig goed mee omgaan, heeft al twintig jaar ervaring in de kraam en wij gaan er vooral een hele gezellige…

  • NANDA: Uniseks baby

    Hoezo willen jullie het geslacht niet weten? Jullie weten het zeker zelf wel maar willen het gewoon niet vertellen? Maar hoe doe je dat dan met de babykamer? En met kleertjes kopen? Maar dat is toch heel onhandig? Moet je dan ook twee namen verzinnen? Wat een gedoe als het niet weet… Een kleine greep uit de collectie van reacties die Wes en ik krijgen als we vertellen dat we het geslacht van onze uk niet weten. Het is ook wel heel grappig hoor die reacties, toen we in Maastricht naar de Hudsons Bay gingen stond er een jonge jongen achter de kassa die wijzend naar mijn buik vroeg hoe…

  • Nanda: Mijn eerste trimester

    Er is dus onweerlegbaar bewijs dat er een klein mensje in je is gaan groeien, immers was de twintigste test nog steeds positief. Maar ik voelde niks… geen zere borsten, geen opgeblazen buik, niet misselijk, niet moe, niks. Tot ik vijf weken en een dag zwanger was en de hele lijst met kwaaltjes in de praktijk werden gebracht. Ondanks dat ze niet allemaal even prettig zijn vond ik het ook een geruststelling, het diende voor mij als bewijs dat het echt zo was en ik mezelf geen zwangerschap had aangepraat (ja echt, je gaat dingen denken).  Misselijkheid, lots of kots om het zo maar even te zeggen, supermoe en een…

  • Nanda: De dag van de test

    Het is zondagochtend vroeg als ik opsta om een test te gaan doen. Wes ligt nog te slapen, we hadden besloten samen te gaan testen maar ik kon me niet langer inhouden en moest nodig plassen… Eigenlijk had ik de dag ervoor al mogen testen maar ik durfde niet, ’s avonds zouden we uit eten gaan met een ander stel waarmee we goed bevriend zijn en zij vertelde me die week zwanger te zijn (pril, ze had net getest). Zo onwijs blij voor ze maar ergens wilde ik mezelf beschermen voor de teleurstelling. Eerst een avondje lekker genieten en kletsen over hun babygeluk en dan zou ik het de volgende…