Hoe ga je om met gierende hormonen

Ohmenn! Dat is echt het eerste waar ik aan denk als ik aan hormonen denk. Wat heb ik toch een pokke hele aan die dingen. Zo ben ik vrolijk en zo ben ik queen bitch waar hebt tegen zegt. Niet dat ik echt een bitch ben ik ben natuurlijk de aller liefste. Grapje natuurlijk! Deze dingen zijn echt niet van favorietjes hoor. En echt om de domste dingen wordt je echt chagrijnig, waarvan ik denk hoe dan Chan? 

HOE GA JE ER MEE OM? 

Af en toe moet ik mezelf echt even stoppen. Ho stop en tot hier want chagrijnig worden om dit gat toch echt nergens over Chantal. Maar wat als je er nou echt niks aan veranderen aangezien je het niet in de hand hebt… nou als iemand de gouden tip heeft kom ik persoonlijk een vos bloemen brengen. Ik weet namelijk echt niet hoe ik er mee om moet gaan.  Vrolijk doen als je chagrijnig bent? Dat kan toch niet ik ben namelijk niet in 1x weer vrolijk hoor, al moet ik zeggen ik ben sneller chagrijnig dan dag ik vrolijk ben. Er wordt ook vaak gezegd Chan wat ben je chagrijnig!! Ja nou en! Laat mij lekker. Maar eigenlijk wil ik echt niet zo zijn. Want zo ben ik helemaal niet. Bestond er maar een pilletje voor he? Een niet-chagrijnig-worden-tijdens-ivf-pil.  
Dat zou een uitvinding zijn toch? Ik teken er voor en doe hem wij er bij hoor. Mijn pillenontbijt is toch nog niet groot genoeg! 

THUIS

Thierry heeft wat te voortduren hoor met mij. Ik ben echt niet 1 van de liefste op het moment. Al moet ik zeggen zo lang het stabiel blijft met mijn hormonen heb ik wel het idee dat ik vrolijker ben dan dat als ik aan het opbouwen en afbouwen ben. Als ik aan de pil begin of als mijn poging wordt gestaakt. Volgens mij ben ik dat echt de grootste bitch die er bestaat. Moet ik me anders doen dan dat ik ben? Nee toch.. al vind ik wel dat het leuk moet zijn thuis. En geloof me, in een ivf traject is er veel stress en natuurlijk merk je dag ook echt thuis. Of je het nou wil of niet het gebeurt toch. Sochtends denk je vandaag blijven we vrolijk, tot je weer met hoofdpijn thuis komt.  
Kan je je de hormonen de schuld geven? Ja zeker maar dat wil niet zeggen dat je altijd alles maar moet afreageren of manlief. En dat gebeurd onbewust wel helaas. 

MIJN FANTASTISCHE MAN

Thierry heeft het soms echt moeilijk met mij. Of nou ja soms… laten we zeggen bijna altijd. Dan komen we meer in de buurt. Ik ben echt niet altijd een lieverdje, maar respect voor Thierry heb ik zeker. Hij staat daar aan de zijlijn en trekt me overal naar toe, maar ik blijf kittig doen tegen hem. Zo niet eerlijk maar oh zo makkelijk toch?  Iemand die dicht bij je staat om daar lekker tegen de katten?  

Nee dit verdiend hij zeker niet.  hij doet zoveel  voor mij, hij steunt me door dik en dun. Jaja ook met een maatje meer nu 🙂 Gaat ook nog eens met elk ziekenhuis bezoekje mee en neemt dan vrij. Hij moest eens weten hoe dankbaar ik ben hier voor. Ook al laat ik het niet merken aan hem. 
Ik ben hem zo onwijs dankbaar voor alles. Daar zijn geen woorden voor. Ik ben intens blij met een man zoals jij! Ben ik nou slijmerig. Nee het is gewoon de waarheid, die ik graag deel! En wat hoop ik toch zo dat wij een geweldig lief klein wondertje in de toekomst in ons armen mogen hebben. Jij zou een fantastische vader zijn voor ons kindje.
Ik ben trots op jou echt trotser dan trots! Bij jou voel ik me veilig op de momenten dat ik het nodig hebt. Mijn verdriet laat je altijd voor die van jou gaan. Ik ben ontzetten gek op jou en ik ben nog trotsen op jou hoe jij staat in dit traject. Want ook jij moet het maar even allemaal doen en over je heen laten komen. Mijn wereld is mooier met jou om me heen! 
Ik hou van jou <3 

Hoe gaan jullie er mee om? Ik vind het best lastig hoor! Je bent zo niet je zelf.

Eén reactie

  • Diana

    De hormonen zijn inderdaad vreselijk. Maar laten we eerlijk zijn door alle hormonen zijn we nu natuurlijk ook niet ons zelf. Ik kan soms ook ineens zo verdrietig worden. En waar het dan vandaan komt. Ik heb geen idee. Het is er gewoon. Ik heb besloten dat het er ook maar gewoon mag zijn. Vaak helpt dat wel want alles maar opkroppen is ook geen goed idee. Een lieve man naast je is inderdaad super fijn. Onze mannen verdienen ook wel eens een compliment.
    Liefs Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *