HOE BLIJF JE POSITIEF TIJDENS EEN IVF-TRAJECT

Af en toe wordt het allemaal wat te veel in mijn koppie. De dagelijkse foliumzuur pilletjes, het plassen in een bekertje, en misschien nog het allerergste van het hele traject, de onzekerheid die 24/7 aan je blijft knagen. Dat is nog het ergs van alles. Het niet weten hoe de toekomst er uit zal zien. Je hebt gewoon niks in handen je hele lichaam ligt in de handen de Gynaecoloog. En die moet je maar vertrouwen.

Na onze eerste ivf-poging beland je in een rustmaand. Na de rustmaand ga je verder in een cryo terugplaatsing. Maar zelf in een rustmaand ben je elke dag bezig met je pilletjes nemen, nu hoor ik jullie al denk het zijn mijn foliumzuur pilletjes, maar als je al 6 jaar elke dag zoon klein rot pilletje moet nemen gaat het ook wat tegenstaan. Nou daar gaan we weer, we moeten weer een pilletje nemen… of wacht, heb ik hem niet al genomen?!

Dat gebeurt mij ook zo vaak. Dan weet ik gewoon niet eens meer of ik heb überhaupt wel hebt genomen of niet.  Ik lijk wel een goudvis zo vaak dat ik het vergeet. En die krengen zijn nog duur ook. tja want de duurdere zijn beter als de goedkopere…. jaja lekker dom Chan, maar voor je gevoel is dat gewoon zo.

Tijdens het zwanger worden let je in het begin niet echt op wat je wel en niet mag doen. Maar naarmate je verder komt en het langer gaat duren ga je er toch eens 3x over nadenken of je sommige dingen anders of beter moet doen. Koffie gaat bijvoorbeeld de kast in, opeens wat gezonder eten en je gaat naar de sportschool, oeps correctie ik niet. Natuurlijk word je hier beter van. Alleen je motivatie om dit vol te houden komt vanuit een totaal verkeerde hoek. En in eerste instantie gaat dit allemaal prima, maar naarmate de maanden verstrijken en je nog steeds niet zwanger ben gaat dit allemaal tegenstaan. Je hebt het gevoel dat het toch allemaal niets uitmaakt, je hebt immers al die aanpassingen gedaan, je hebt je leven gebeterd en nog steeds…NIKS!!! 

Maar toch hoor je ook veel over de aparte dingen die goed zijn voor de innesteling. Een must… Macdonald frietjes, warme voeten en granaatappelsap. En oh oh wat vind ik dat trouwens vies. Ik krijg het niet eens weg al die gekke sapjes. Maar ik heb een goede tip gekregen van Nanda (@huisje.in.brabant), heel onbeschoft uit de fles drinken…. Het helpt!! Wat is het een psychisch spelletje zeg. Probeer het eens. Het werkt echt, het is lang niet zo erg als dat je het uit een glas drinkt.

Dit zijn toch wel de meest gehoorde tips die ik heb gehoord in de afgelopen jaren.  En toch geloof ik daar niet echt in, ben ik dan echt zo nuchter? Na elke terugplaatsing ga ik wel netjes naar de Macdonald. Misschien omdat het werkt, maar uiteraard ook omdat het gewoon lekker is. Ik zie een win win situatie.

Ik ben niet meer zo positief als voorheen, overtuigd dat het wel gaat lukken ‘’ nee ‘’ ook dat niet. Al zo lang hebben wij er alles voor gedaan, echt ons best en tot op heden heeft dat alleen nog maar veel pijn en verdriet opgeleverd. Wij hebben zo vaak hoop gehad maar elke keer zakt het ook steeds dieper weg is is het moeilijker bij te komen. Als of je een dikke muur moet doorbreken die met het uur steeds meer op je af komt. Je gaat je voorbereiden op de teleurstelling die eraan zit te komen. Maar toch denk ik dat het ooit gaat lukken, maar wanneer …. Dat blijft de grote vraag.

Dus ik blijf netjes en trouw mijn foliumzuur slikken, want mijn gevoel zegt dat het goed komt, en dat het niet heel lang meer zal duren.

Hoe hou jij je positief in een iui/ivf-traject?

Liefs,

Chantal

21 Reacties

    • Esra

      Chan.. ik zou je blog lezen en vandaag was de dag. Krijg ff mn koffie niet weg geslikt.. vind het zo enorm dapper van je dat je je zo open en kwetsbaar openstelt! Knap! Heel knap ♥️ Niet iedereen heeft de gave om zoiets te delen. Uit schaamte niet, uit schuld gevoelens niet.
      Ik zie je altijd voorbij komen in je stories, altijd een bigsmile en altijd een leuk babbeltje. Blijf positief, hoe moeilijk dat ook is.
      Ik hoop zooo dat jullie ouders mogen worden. Ik duim voor jullie mee! 🍀🍀

      • Chantal

        Hi lieve Esra,
        Wat een ontzettend lief berichtje. lief dat je de tijd hebt genomen om mijn blog te lezen.
        Nee idd, het is een moeilijk onderwerp om überhaupt over te praten laat staan over schrijven en
        de wijde wereld in te brengen.
        Zo lief die stories is wat het hahaha komt mijn poffertjesporum wel eens langs idd.
        Dankjewel ik duim ook kei en kei hard
        <3<3<3

    • Judith Janssen

      Hi,

      Wat dapper dat je een blog hebt gemaakt om jullie weg naar het hopelijk ouderschap te omschrijven. Ik weet zo goed hoe je je voelt. Het moment dat je hoort dat je niet op de natuurlijke weg zwanger zult worden is verschrikkelijk. Het overkwam mij ook. Je denkt gelijk, kan ik dan nog moeder worden? De onzekerheid is het aller moeilijkst is mijn ervaring. Na een terugplaatsing moeten wachten. Daarna weer de teleurstelling verwerken en Jezelf weer bij elkaar rapen sloopt je. De opmerkingen en goed bedoelde adviezen snijden door je ziel. Mensen hebben geen idee hoe het is. Wat heb ik vaak gedacht alsjeblieft hou je mond. Als je niet in dit traject zit heb je geen idee hoe het is of voelt. Je hele leven staat on hold. Niet een vakantie kunnen plannen want misschien ben ik dan wel zwanger. Je doet er alles voor en je laat ook dingen. Door de hormonen ben ik mijn wenkbrauwen kwijt geraakt. Is een bijwerking. Zwaar klote want het is toch erg functioneel en je krijgt een ander gezicht. Gelukkig is het niet voor niets geweest bij mij. Jesse is inmiddels 5 geworden. Jouw moeder is bij mij kraamvrouw geweest. Ze vertelde mij dat ze zo goed her verschil kan merken tussen mensen die moeten vechten voor een kindje of die zo zwanger zijn. Bij onze 2de gingen er 9 miskramen aan vooraf. De hoop was er maar het geloof niet meer. We moesten de test nog even doen voordat we weg gingen. Totaal van ongeloof kwam ik uit het toilet met een positieve test. En inmiddels is Flynn al 1 geworden. Ik hoop zo voor jullie dat er ook een wonder voor jullie komt heel binnenkort. Kinderen krijgen is een wonder. Daar weet ik alles van! Heel veel sterkte en kracht in deze strijd! Lieve groet

  • Gerrie

    Gefeliciteerd met je eigen blog 🙌🏼🧡
    Ziet er goed uit, en je blog leest lekker weg.
    Ik hoop ooit een blog te lezen met het goede nieuws dat het jullie gegeven is om zwanger te mogen zijn 🤞🏼💚

    • Chantal

      Dankjewel <3
      Super fijn om te horen, ben ik blij mee. Het was erg spannend om hem online te gooien.
      Ontzettend klief daar gaan wij inderdaad ook voor.

  • Sandra

    Wow Chantal,

    Bijzonder om te lezen! Ik weet dat je er al heel erg lang mee bezig ben.. ik gun het jullie van harte en hoop ook dat t gaat lukken.
    Keep strong and keep having faith!!

    Liefs Sandra

    • Chantal

      Hi San,

      Ja klopt al een aantal jaartjes verder. Lief van je! wij hopen het ook en blijven moed houden ondanks dat het zo moeilijk is.

      Liefs Chantal

    • Elvera

      Lieve Chantal, het raakt me om je berichten te lezen. Knap van je dat je je gevoelens omschrijft. Een kindje wat zo gewenst is en nog weg blijft. Ik wens jou en thierry heel veel kracht en sterkte toe. Veel liefs Elvera (collega van je moeder)

  • Nancy

    Hoi Chantal, wat ontzettend knap dat je een boog bent begonnen. Je schrijft heel erg mooi, recht uit je hart en het is fijn om te lezen.
    Helaas weet ik wat je meemaakt. Ik heb ook heel erg endometriose en wij hebben het ivf traject 8 jaar doorstaan. Na 4 miskramen en 1 dood geboren kindje, hebben we nu, gelukkig, wel 2 mooie kindjes. Maar wat is het zwaar geweest en je vergeet het nooit. Wat alles met je doet. Probeer de hoop hoog te houden, hoe moeilijk dat ook is. Je denkt waarschijnlijk nu, jij hebt makkelijk praten!! En dat is nu ook zo! Maar ik heb ook altijd geprobeerd om wel de hoop te houden. Ik wens jullie beide heel veel succes. En ik blijf je volgen via je blog. 😘 Nancy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *