NANDA: Uniseks baby

Hoezo willen jullie het geslacht niet weten? Jullie weten het zeker zelf wel maar willen het gewoon niet vertellen? Maar hoe doe je dat dan met de babykamer? En met kleertjes kopen? Maar dat is toch heel onhandig? Moet je dan ook twee namen verzinnen? Wat een gedoe als het niet weet…

Een kleine greep uit de collectie van reacties die Wes en ik krijgen als we vertellen dat we het geslacht van onze uk niet weten. Het is ook wel heel grappig hoor die reacties, toen we in Maastricht naar de Hudsons Bay gingen stond er een jonge jongen achter de kassa die wijzend naar mijn buik vroeg hoe lang ik nog moest. Ik antwoorde met een week of zes waarop hij vroeg of het een jongen of een meisje is. Geen idee antwoordde Wes en ik, die jongen stotterde en sputterde en kwam toen met “hoezo?”… Omdat wij dat tot het eind een verrassing assing houden zei ik. Hij keek echt of hij water zag branden met ogen zo groot als schoteltjes hahaha. 

Maar hoe bereiden wij ons voor op de geboorte van ons kindje zonder dat we specifiek voor jongens of meisjes spulletjes kiezen? Allereerst vinden wij een roze of blauwe babykamer niet persé een must. Beide zijn we gecharmeerd geraakt van okergeel en natuurlijke (rotan) tinten en in combinatie met een groene muur was het moodboard voor de babykamer zo gemaakt. 

Wij kochten alleen kleertjes in maat 50/56 in grijs, wit, okergeel, groen en roest wat ook heel goed voor beide geslachten kan. Persoonlijk houd ik heel erg van wit en grijs bij newborn baby’s en ik heb ook echt een mega leuke collectie bij elkaar gezocht gedurende de zwangerschap. Uniseks hoeft echt niet moeilijk te zijn, je moet er voor open staan en accepteren dat je rokjes met konijntjes of jungle overhemdjes nog even achterwege moet laten. Wij hebben afgesproken niks in grotere maten te kopen omdat we zodra ons kindje geboren is los willen gaan op de meisjes of jongensafdeling (giro 555 Nanda mensen) en dit is echt prima vol te houden. 

Besef dat je de babyuitzet sowieso vaak uniseks koopt. Niet veel mensen schaffen een roze kinderwagen met Swarovski steentjes aan als ze horen dat ze een meisje verwachten. Over het algemeen koop je de spullen in kleuren zodat ze eventueel voor meerdere kindjes mee kunnen gaan. Onze meubeltjes van het kamertje zijn wit, de kinderwagen is grijs en de details zijn oker, zwart-wit, groen of grijs. Als ik me over een half jaar bedenk dat ik een roze aankleedkussenhoes wil dan is die natuurlijk alsnog zo gekocht en dan is dat oker dekentje zo vervangen voor een blauwe.

Al met al vond ik het niet moeilijk om een babyuitzet bij elkaar te vinden die geschikt is voor beide geslachten. Ik heb wel bij heel veel verschillende webshops en winkels gespeurd hoor, bij alleen de Prénatal bijvoorbeeld was ik niet geslaagd. Nu de laatste loodjes van de zwangerschap zijn ingegaan begint de nieuwsgierigheid met de dag toe te nemen. Op elke echo heb ik weg moeten kijken als ze de beentjes nakeken en ik vind het knap dat ik dat steeds weer heb kunnen opbrengen haha, maar het speculeren tijdens de zwangerschap is zo onwijs leuk en bijzonder. Het verzinnen van twee namen dus (kan moeilijk mijn dochter Henk noemen of mijn zoon Greta), het maken van twee geboortekaartjes en het fantaseren over beide geslachten want het maakt me oprecht helemaal niks uit! Beide zou even leuk zijn. Ik kijk enorm uit naar de bevalling en om dan samen met Wes uit te vinden wat het geslacht van ons kindje gaat zijn, ik denk dat het tijdens de bevalling ook een extra kracht is om door te gaan omdat je bijna bij de ontmoeting bent en we dan eindelijk erachter gaan komen of Flip … of … gaat heten. 

Eén reactie

  • Linda

    Zo herkenbaar is jouw verhaal. Wij hebben 2 kindjes van 6 en 3 jaar en wij wilden ook bij beide zwangerschappen niet het geslacht van onze kindjes weten. Dit vonden wij ook héél bijzonder om het tot het eind een verrassing te laten zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *