WACHTEN

WACHTEN IN EEN IVF TRAJECT  

Hier word ik dus echt knettergek van. Soms heb ik echt het gevoel dat je me kunt opvegen. Dat wil je graag zwanger worden maar moet je verplicht wachten.  Wachten is echt ‘’ killing ‘’ Ik vind het ergste wat er is in het hele traject. Het spuiten of alle medicijnen is inderdaad ook verschrikkelijk, begrijp me niet verkeerd maar wachten is het ergste wat er is.

GEDULD 

Ik hou niet van wachten, niet van wachten op een ritje in de achtbaan. En al helemaal niet van wachten op een zwangerschap en een kindje. Ondertussen is wachten voor mij de normaalste zaak van de wereld geworden. Wachten op afspraken, wachten op behandelingen, wachten op een embryo, wachten op een terugplaatsing. Ik wacht tegenwoordig zelfs op mensen die gaan zeggen dat ze zwanger zijn. Hoe erg is dat, je wachten gewoon wie er dit keer aanklopt ‘ ik ben zwanger ‘

Momenteel ben ik aan het wachten op mijn behandelplan, in de hoop dat ik niet 3 maanden in de overgang moet. Want ook dan ben ik weer 3 maanden aan het wachten. 

Ik kan niet wachten. Er volgt helaas geen “op” na deze zin. Ik kan niet wachten, punt. Ik kan niet wachten maar ik wil ook niet wachten.

Mijn endometriose is operatief zo veel mogelijk verwijderd. Kan natuurlijk niet alles verwijderen aangezien je dan te veel littekenweefsel krijgt. Maar alles werkt, dus het zou toch moeten lukken? Denk je dan toch?  Ik probeer met mijn grote vriend Google mijn diagnose te stellen wat het beste is en wat alles inhoudt. Iets wat je niet moet doen, Google is namelijk je beste vriend en vijand. En op 9 van de 10 websites komt er dan echt naar voren dat het beste is dat ik in de overgang moet. HELLNO!

Met Thierry is alles goed. Er moet een reden zijn, als 80 à 90% van de stellen met een kinderwens binnen een jaar zwanger zijn…dan behoren wij nu al tot de groep van 10-20% waar het niet lukt!!  En ons grootste deel bestaat uit wachten. 

PRET IN BED 

Ook samen even pret in bed hebben is soms geen pretje… Want dat werkt toch niet gaat er dan in mijn hoofd om. Oké voor de liefde natuurlijk wel maar niet voor ons grootste wens. En soms, soms denk ik echt als we klaar zijn met vrijen…. Waarom? Dit helpt toch niet en rollen de tranen over mijn wangen. Het is toch bizar wat het met je doet. 

CONTROLFREAK

Wellicht maakt het feit dat ik een ware control freak ben wel dat mij het wachten wat minder goed afgaat. Als ik in huis iets wil veranderen dan kan ik zeker niet wachten. Ik race dan meteen naar de winkel met 200 km per uur om het te realiseren. Dat Thierry dat gevoel totaal niet heeft (en eerder iets laat liggen, zelfs haast nog wacht tot het naar hem toe komt) zorgt natuurlijk wel eens voor de nodige stribbelingen. Maar daar hebben we na bijna 6 jaar onze weg wel in gevonden. Of in alle eerlijkheid gezegd: dat hij in 6 jaar de weg naar de winkel ziet als de enige oplossing voor mijn drang van “het moet NU, ik kan niet wachten”.  Als je wacht dan ben je natuurlijk enigszins de controle kwijt.

Maar we blijven wachten tot 6 Augustus.

Liefs Chantal

11 Reacties

  • Grace

    Hoi,

    Op de gelderlander las ik je verhaal. Ik kom ook uit Ede, ben 38 jaar en heb ook endometriose. Ik ken de worsteling met een kinderwens, wij hebben 5 jaar gewacht op onze eerste, daarna spontaan zwanger van tweede, nu alweer 6 jaar bezig voor een derde. Pfff, al met al 15 jaar dus…
    sterkte in jouw proces!
    Groetjes,
    Grace

    • Elke

      Ik wacht met je mee….
      Deze maand tot 1 augustus maar niemand weet hoeveel er nog volgen 😕
      Ik ben het ook zat!
      Maar oh wat wou ik graag dat het 1 augustus was en dat dan alles zal veranderen.
      Wachten en hopen, daar bestaat ons leven uit terwijl ik eigenlijk alleen maar wil genieten..

  • Helen Thomassen

    Hoi Chantal,

    Ik kwam via het AD bij jou verhaal terecht. Ik heb dan wel geen endometriose, bij ons lag het probleem bij mijn partner. We zijn bijna 6 jaar bezig geweest voor onze eerste. Ben nu 21 weken.
    Mocht je ooit de behoefte voelen om te praten, te schelden of gewoon je verhaal kwijt te willen, dan mag je me altijd benaderen =)

    Groetjes Helen Thomassen

    • Anita

      Hoi Chantal,

      Ik las het artikel in het AD, heel goed dat je zo open bent, mensen zijn zo bot met hun opmerkingen soms. Zelf heb ik in een vergelijkbare situatie gezeten dus ik kon niet wachten om je blogs te lezen. Het is allemaal zo herkenbaar! Wij zijn na een vergelijkbaar lang proces afgelopen zondag ouders geworden, dus de tranen stroomden over m’n wangen bij veel van je blogs

      Het hele ivf traject is inderdaad geen garantie dat het lukt (wat veel mensen denken) het geeft stellen met een langdurige kinderwens slechts een kans.

      Het wachten en alles er omheen is inderdaad KUT. Hopelijk kunnen ze jullie in Duitsland goed begeleiden. Blijf lekker van je afschrijven ik blijf je volgen en ik hoop voor jullie dat jullie grootse wens uitkomt.

      Veel liefs Anita
      Je mag me altijd mailen als je steun zoekt of tips wilt

  • Angela keijbets

    Hoi chantal

    Ik en mijn partner zijn nu ook ongeveer 6 jaar bezig om kinderen te krijgen via ivf helaas nog steeds niet gelukt zelf heb ik ook endemetriose is ook operatief verwijderd alleen mijn rechter eierstok werkt niet meer ivm de verklevingen en sinds kort heb ik het weer terug gekregen operatie heeft geen zin omdat het toch weer terug komt ik heb nog 1 poging op het ivf traject weer in te gaan maar dat ga ik in duitsland doen daar werken ze anders als in nederland hopelijk lukt het zo niet dan moet ik een keuze gaan maken of alles eruit laten halen of met de hevige pijn doorlopen en dan geen kinderen meer krijgen dus weet nog niet wat ik ga kiezen ben pas 37

    Mvg angela

  • Chantal

    Hoi Naamgenoot…

    Wat herken ik je verhaal
    Wachten wachten wachten
    Wanneer schiet je nu eens op
    Ben je nog niet zwanger
    Wil je.nog geen 2de ze is al bijna 4
    Ja lieve mensen als dat nou eens ging…
    Vandaag heb controle echo kijken of me cyste inmiddels weg is anders moet ik weer wachten…wachten pfff….
    Wij.zijn nu vanaf dec bezig voor een 2e wonder…
    De eerste heeft in totaal 5jaar ongv geduurd maar qua Ivf was het de 2e poging raak…idd wachten is echt Killing….ik wil je heel veel succes wensen en zal je blijven volgen en hoop dat ook bij jullie het wachten snel wordt beloond….

    En ps dat hormoon buikje ik ken het ook vaak gehad dat ze vroegen hoe met kleine in de buik ging of dat ze tegen me moeder zijden weet ze zeker dat ze niet zwanger is

  • Laura

    Ha Chantal,
    wat herken ik veel van je verhaal!
    Wij zijn nu ruim 2 jaar onder behandeling in Gent na een jaar zelfinseminatie (heb een vriendin, dus op natuurlijke manier kan niet)
    Ik heb in februari ook een kijkoperatie gehad en daarna ben ik dus 3 maanden hormonaal in de overgang gezet.
    Ik bleek myomen te hebben en lichte endometriose. Door de overgang is mijn baarmoeder hopelijk gereset.
    Afgelopen woensdag heb ik mijn 3e terugplaatsing gehad van cryo’s, de 1e poging na de overgang… De eerdere terugplaatsingen
    waren bij mijn vriendin, totaal 5 stuks.
    Wij hebben voor onszelf besloten om hierna nog voor 1 punctie te gaan. Ze hebben nu weer een nieuwe test, de coronatest, die gedaan kan worden
    op de vers geplukte eitjes zodat ze kunnen zien welke de meeste kans hebben op innesteling. De resultaten zijn veelbelovend aldus onze arts. ( percentage
    slagingskans ruim verdubbeld!) Dus die kans willen we nog meepakken.
    Na die punctie heb ik er 6 gehad in 2 jaar en dat vinden wij genoeg geweest. We hebben het gevoel een keer een punt achter onze wens te zetten en dat moment is
    voor ons na 2019. Al hopen we nu natuurlijk dat de cryo’s gaan plakken…wat nog nooit gebeurt is.

    Heeeeeel veel succes in jullie hele traject!!!
    Groetjes Laura

  • Melanie

    Hallo Chantal,

    Ik zag het artikel over jullie kinderwens in de krant en herkende zoveel aspecten. Ik heb twee jaar IUI-behandelingen doorlopen. MIjn laatste was in januari van dit jaar en het werd voor de derde keer een miskraam. Het verdriet is met geen pen te beschrijven. Elke keer hopen en wachten en dan gaat het weer mis. Nu ben ik 43 en mag ik het niet eens meer proberen, omdat de verzekering het niet vergoedt en de kliniek geen vrouwen van 43 jaar en ouder behandelt. Er is een enorm gat in mijn hart en ik voel me alsof ik een deel van mijn ziel ben kwijtgeraakt. Dat klinkt heel dramatisch, maar ik kan het niet anders omschrijven. En om het nog eens erger te maken, heb ik een opgezette buik, net als jij, en heb ik op sommige momenten in de maand dezelfde symptomen die ik had toen ik zwanger was. Hormonen doen vreemde dingen met een mens. Ik weet niet goed waarom ik jou, een onbekende voor mij, dit schrijf, want ik kan er amper met mijn familie over praten. In ieder geval wilde ik je een hart onder de riem steken en zeggen dat al die mensen met die botte opmerkingen er niet toe doen. Het gaat om jou, je man en je kinderwens. Mensen kunnen lomp, bot en ongevoelig zijn, omdat ze niet begrijpen of willen begrijpen waar jullie doorheen gaan. Negeer ze en focus je op de mensen die er wel toe doen. Ik hoop van harte dat je 6 augustus positief nieuws krijgt. Als je ooit wilt praten, mijn mailbox staat open.

    Groetjes, Melanie

  • Priscilla

    Mijn partner en ik hebben ook ivf gedaan.
    3 jaar bezig geweest en geen ene keer gelukt tot ik Acetylsalicylzuur kreeg en de zelfdw maand nog zwanger.
    1 1/2 jaar later voor een tweede gegaan en gelijk om die medicijnen gevraagt en de zelfde maand nog zwanger.

  • Priscilla

    Acetylsalicylzuur is een bloed verdunner die ervoor zorg dat de doorbloeding in de baarmoeder beter word, heeft bij mij enorm geholpen.
    Wie weet voor de andere dames hier ook wel hun goude tip

  • Tineke Van derVeen Kuperus

    Lieve meid. Ik hoop dat je pogingen om zwanger te worden snel slaagt. Zelf heb ik nooit problemen gehad maar er veel over gelezen en van gehoord van vrouwen die dit ook meemaakten. Heel veel sterkte. Liefs van mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *