Vijf dingen die je niet zegt tegen iemand waarbij zwanger worden niet lukt


Elke kinderwens begint mooi en romantisch. Je houd van elkaar, je loopt lang of kort samen koopt of huurt een huisje en je bent klaar voor de volgende stap. Je Bespreekt alles met elkaar en besluit een datum te kiezen om ‘ de pil ‘ in de prullenbak te gooien. De condooms verdwijnen diep in de kast en het grote avontuur gaat beginnen. 

Het avontuur verloopt alleen helaas niet voor iedereen zoals je hoopt dat hij moet lopen. De eerste paar maanden ga je er vol goede moed in. Maar namaten het elke maand weer tegenvalt ga je toch anders denken. Is er dan toch wat aan de hand? Nee zal toch niet bij die en die duurde het ook wat langer. Maar elke maand merk je het gewoon aan je zelf, het klopt niet. Iets gat er niet goed. 

Zelf heb ik er 3 jaar ingezeten. Ik heb zelf ook nog een paar bezoekjes gehad bij de huisarts. Maar elke keer ook weer weggestuurd met pijnstillers of.. ja ik weet het nog heel goed wat hij zei, nou daar komt hij, Mevrouw ik denk dat u u niet zo moet aanstellen want u bent echt niet de enigste die dit heeft, Anders moet u maar weer aan de pil en bent u van de pijn af. Die kwam aan!

Sommige dingen kan je gewoon echt niet zeggen tegen iemand bij wie het niet lukt. Of je nou een huisarts bent een bekende of onbekende. Het komt hard aan. En vooral als je weet dat het niet tussen je oren zit. Ik ga dr een stel met jullie delen die mij erg veel pijn heeft gedaan in ons kinderwens traject van 5 jaar.

1.  Je moet het los laten.

Ja ik snap het wel. De goede bedoelingen en adviezen die men aan je geven.  Je moet het loslaten en ga lekker op vakantie, het helpt echt. Ik ging op vakantie en verrek ik was zo zwanger. A je er niet zo mee bezig bent dan lukt het je. Oh ‘’ als je er niet zo mee bezig bent ?’’ Hoe dan..? Ik zit in een IVF traject en me buik is net ene speldenkussen. Mijn medicijnen moet ik op een speciale tijd innemen, en ga ik weg…  dan moet ik niet vergeten de spuiten mee te nemen. Om de dag doe ik mijn kijkdoos open voor mijn Gynaecoloog. Oh en ik moet er niet te veel aan denken.  Laat het op je afkomen. 

En buiten dat, het loslaten gaat er niet opeens voor zorgen dat ik fantastische eitjes gaat aanmaken, dat ik in een keer van mijn Endometriose af ben.. Van loslaten is nog niemand zwanger geworden. Dat weet ik zeker. Iedereen is er wel mee bezig, bewust en onbewust. Mijn laatste puntie zat er ok endometriose op mijn eitjes, daar maak je je best druk om .. elke dag weer. Er gaat echt geen dag voorbij dat je er niet aan denkt. 

2. Geniet er maar nog van, voor je het weet het je een krijsend kind in huis.

Ja absoluut, ik geloof zeker weten dat een leven zonder kinderen ook fantastisch kan zijn.  Je houdt meer geld over, je kan makkelijker reizen en noem het maar op. Maar mijn aller grootste wens is toch echt mama worden. Maar als je graag moeder wil worden en het lukt niet dan is het echt een nachtmerrie. Er zijn geen woorden voor hoe verdrietig het is als je te horen krijgt dat je onvruchtbaar ben. Je droom valt in duigen. De wereld zakje onder je voeten vandaag en er hangt een grote donkere wolk boven je hoofd. Kan je iets missen wat er niet is? Ja dat kan! Want mijn droom is onbereikbaar tot op heden. En ook dat voelt al verlies. Toen ik voor mijn kiezen kreeg dat ik nog maar moest genieten van het leven zo, dacht ik echt even.. oh dus jij geniet nu niet van een krijsend kind in huis? Ik wou dat ik een krijsend kind ik huis had.

3. Het komt wel goed.

Het komt wel goed…. Hoe weet jij dat?  Weer zo een goed bedoelde lieve tekst die ik 10x per week hoor. Hoe weet uitgerekend jij nou dat het goed komt? Als mijn Gynaecoloog dat niet een weet en jij wel.. Knap!! En handig natuurlijk. En waneer weet jij dat ook toevallig? Want dat wil ik eigenlijk ook heel graag weten. 

Het aller zwaarste wat ik in die 5 jaar vind is alle onzekerheid, het wachten en nog meer onzekerheid. Alles word je verteld in percentages. 20 procent dit en 15 procent dat. Nee ik wil 100 procent kans. Maar dat kan helaas niet. 

Het vrijen op bepaalde tijdstippen maakt het er ook niet leuker op. Zin? nee dat zeker niet, moeten ja… we moeten nu. Maar ondanks dat blijft het nog steeds onzeker. Of we nu hulp krijgen of niet en is een pad die je bewandeld waar voor ons geen einde aan komt.  Want zeg nou echt eens eerlijk, je weet niet of het echt goed komt. Niemand vertelt het je ook het ziekenhuis niet. En hoe vervelend het ook is, de goed bedoelde woorden ‘’ Het komt wel goed ‘’ wekt alleen maar meer irritaties op. Of beter gezegd ik word er gewoon boos om.

4. Ach je bent nog jong.

Een vaak gehoorde uitspraak van een vriendin, buurvrouw moeders, tantes of bejaarde buurvrouwen.  Je bent nog jong ‘’ je bent nog vruchtbaar ‘’  AU ik voel hem hoor.  Ik ben jong dus dat hoor ik automatisch maar vruchtbaar te zijn. Maar helaas is dit niet het geval. 

Toch wordt dat vaak zo gezien. Want als je jong bent ben je gezond en heb je nog jaren of het te kunnen proberen. En als je met IVF bezig bent gaan ze er al automatisch vanuit dat je toch wel zwanger raakt. Want ja een beetje hulp is altijd handig, du over een paar manden kan ik knuffelen met jullie kindje. 

Maar inderdaad, leeftijd heeft invloed op je vruchtbaarheid. Maar er zijn ook andere factoren die mee kunnen spelen.

5. En ben je al zwanger? Jullie lopen achter.

Wauw, die had ik niet zien aankomen.  Oke met oprechte belangstelling kan het natuurlijk ook. Maar om elke keer maar met ‘’ nee ‘’ te moeten antwoorden gaat ook ontzetten zeer doen. En eigenlijk, ik zou het echt zelf nooit kunnen zeggen tegen iemand. Zwanger worden gaat niet altijd makkelijk. Maar vaak als je de leeftijd er voor heb raakt iedereen om je heen zwanger. Behalve wij.. en dat gaat opvallen. Dus ik snap zeker dat ze het vragen maar denken sommige nou echt niet na over wat ze überhaupt zeggen?  jullie lopen achter, zit er een tijd aan vast? Nee wij zijn nog niet zwanger, kinderen neem je niet. Eerst maar eens zien of het ons gegund is.  

Wat kan je nou wel zeggen?

Wat kun je nou wel zeggen om die vriendin,zus of buurvrouw die ongewenst niet zwanger is ( of blijft ) te steun?

Dat het kut is?.   PARDON!

Maar het is zo. Het is het makkelijkste en echt het beste wat je kunt zeggen. kort maar krachtig en de waarheid. Een beetje troost waar nodig is.

Laat ik het zo zeggen, ik heb daar het meeste aan. Gewoon het erkennen van de ellende en kutheid die er speelt. Geen poespas maar gewoon kut!

17 Reacties

  • Nancy

    Lieve Chan (is het Chantal? 😊)

    Wat schrijf je mooi en wat scroll ik vaak door je story’s heen!
    Wat is het soms tenenkrommend wat mensen er zomaar uit floepen, al is het nog zo lief bedoelt!
    Hier zo’n lucky girl die in een keer zwanger was maar om mij heen zie ik wel andere dingen gebeuren!
    En weet je wat het gekke is; tis voor mijn gevoel net als een dierbare (dier of mens) die je verliest….mensen roepen dan “Oh hij/zij had een goed leven” “ Het is toch beter zo….” “Nu heeft hij/zij geen pijn meer…” Ja mooi verhaal maar ondertussen ga je stuk van verdriet en koop je er totaaaaal niks voor!!
    Weetje het zal toch allemaal wel….TIS GEWOON KUT MET EEN HOOFDLETTER K

    Ik duim voor je….
    En blijf schrijven!
    X Nanc (Nanc010)

    • Chantal

      Hoi Nanc,
      Wat een ontzettend lief berichtje zeg! ik ben er even stil van! Mensen
      weten soms echt niet wat ze zeggen inderdaad. Idd ze kunnen beter niks zeggen dan
      wel wat. ze doen je 9 van de 10 c veel verdriet.
      Ja dat dus. gewoon kut.
      Onwijs bedenkt voor je lieve bericht. doet me echt goed <3
      Liefs Chan

      • Anita

        Hoi Chan,

        Wat een ellende! En dat het ronduit kut is is eigenlijk de beste omschrijving, dus geneer je niet. Op 23jarige leeftijd kreeg ik te horen dat ik 5% kans had ooit zwanger te worden, verklevingen in de eileiders waren de oorzaak. 4 jaar later was is spontaan zwanger, 2 jaar daarna weer zwanger van de tweede. Dus in mijn geval gaf mijn lijf een dikke middelvinger naar de artsen! Op mijn 36e wilde ik nog graag een derde, 7 miskramen verder kwamen we bij de fertikliniek terecht en uiteindelijk was de 2e terugplaatsing raak en beviel ik 9 maanden later van de zo gewenste derde…dat hele traject heeft 3 jaar geduurd. Ik was 3 dagen 40 en kon toen ons.droomkindje eindelijk vasthouden. Al die hormonen, overstimulatie, pijn, onzekerheid en angst waren weg en vergeten. Ik hoop voor jullie en duim voor jullie dat je in Duitsland echt succes zult hebben en dat er over een tijdje hele andere blogs van je zullen verschijnen! Heel veel sterkte en blijf vooral schrijven, dat doe je namelijk heel goed!

  • Sylvia

    Lieve Chantal en Thierry,
    Ik sluit me zo aan bij Nancy, het is gewoon een verschrikkelijk traject waar jullie inzitten. Zowel lichamelijk al geestelijk gaan jullie eraan kapot. Als moeder zou je alles zo graag overnemen en als je je kind zo verdrietig ziet dan ga ik er zelf ook aan kapot.
    Toch geef ik de moed nog niet op en ik hoop jullie ook niet.

    Liefs mama

      • Wen

        Heel herkenbaar….

        Ik heb in lange ICSI traject(en)gezeten: Ja, het is gewoon K*T en het ergste is dat je niet weet of het goed komt. Je kan alleen maar hopen…. en dat is onwijs zwaar als het langer en langer duurt…. reacties van mensen zijn vaak kortzichtig en helaas dan soms extra pijnlijk
        Een dierbare vriendin zei toen ik tegen de punctie aanzat(en tegen overstimulatie ): even doorzetten en dan heb je een mooi kindje in je armen…. ik heb keihard gehuild en was woedend op dat moment…. dat was een keiharde trap tegen mijn ziel. dat zal je wel snappen . Ze wist niet wat ze moest zeggen en hoopte mij zo positief te houden, maar het werkte natuurlijk averechts.

        – “Ik weet hoe het is, ik zag het op tv”. Tenenkrommend…..
        -“ als je er niet zo mee bezig bent, komt het wel goed. Je lichaam kan dan beter ontvangen. “ Ja… daar krijgt mijn man spontaan meer zaadcellen van(!)

        Vreselijk ….

        Ik kan niets anders zeggen dan: veel sterkte en succes.. probeer de moed erin te houden!

        Ik zal je blog volgen

        • Chantal

          Hoi Wendy,
          Idd het is idd gewoon KUT. Het is uitzichtloos, heb je goede hoop val je toch weer diep in de put helaas.
          Ik heb liever dat mensen dan niks zeggen dan goedbedoelde adviezen wat gewoon echt verkeerd kan vallen. dat
          doet mij meer en meer verdriet.

          Ohhgg jeetje ja dat is echt kei en kei en kei hard idd. helaas heb ik dat ook al meerder malen gehoord. zo intens pijnlijk,
          daar zijn geen woorden voor.
          mensen weten soms echt niet wat ze zeggen, ze denken aan ivf en verwachten binnen een korte periode een babytje ligt in je armen.Maar zo werkt het helaas niet.

          Ik ga het proberen hoe moeilijk het soms ook is!!

          Wat ontzetten leuk dat je me gaat volgen met mijn blogs. Dankjewel
          Dikke knuffel!

  • Suus

    Lieve Chan en hubbie
    Pfff lees je bericht en wat schrijf je het mooi, zo herkenbaar, de pijn, het verdriet, alles zeg alleen keep faith 💖
    Dikke 💋

    • Chantal

      Hi Suus!
      Zo lief dankjewel, ja de pijn is echt vreselijk!!
      We doen ons best met pieken en dalen gaan we door het traject heen.
      Met een hoop huilbuien haha maar moet af en toe kunnen denk ik dan!

      Liefs Chantal

    • Chantal

      Wow zo herkenbaar. Kan ze allemaal afvinken! Zo pijnlijk en t roept irritatie op, grrrrrr. Van loslaten is nog nooit iemand zwanger geworden. Ik ga hem onthouden 🙂

      Ik had vorige maand een hele goede poging na 1,5 jaar. Werd enthousiast, hoopvol. Helaas mislukt. Nu in een goede flow en weer een kans. Kreeg nog wel even de opmerking dat ik deze twee weken toch echt wel moet proberen meer te leven. ECHT HOU OP HOU GEWOON OP! dus dat

  • Audrey

    Hey Chantal,

    n.a.v. je instragram pagina, hier terecht gekomen en heel stilletjes je blog gelezen.
    Ik heb geen idee hoe het met voelen voor jou. Geen goed bedoelde adviezen dus van mijn kant, want ik heb werkelijk geen idee….. maar wel heel heel heel veel liefde en digitale knuffels vanuit deze kant. Hopelijk mag jullie droom ooit werkelijkheid worden.

    Liefs,
    Audrey
    mama.van.vez @ instagram

    • Chantal

      Hallo Audrey
      Ik vind het ontzettend lief dat je een berichtje stuurt. dit doet mij al goed de digitale knuffels. Dank je wel
      liefs Chantal

  • Gea

    Het is heel oneerlijk dat het jullie niet wordt gegund.
    Maar probeer wel hoop te houden.
    Het is moeilijk.
    En zeker omdat je er zo naar uitkijk om ouders te worden.
    Ik wens jullie heel veel sterkte.
    Gr Gea Gerritsen(collega van je moeder)😚

    • Chantal

      Hallo Gea,
      Idd heel oneerlijk,
      Dat proberen we hoe moeilijk dat ook is,
      met pieken en dalen gaan we door.
      Dankjewel lief dat je een berichtje stuurt.

      Liefs Chantal

  • Kristel

    Lieve Chantal,

    Wat goed dat je eens verteld wat mensen NIET willen horen. De 1ste fout die ik las is er 1 die ik dus ook al gemaakt heb, je moet het los laten. Wat dom om te zeggen inderdaad. Hoe kun je zo iets los laten!? Dat gaat dus niet. Na het lezen van jou tekst zal ik deze fout niet meer maken! Wat naar te lezen dat het jullie nog niet gegeven is. Ik hoop dat het ooit, als in snel, zo mag zijn voor jullie!! Heel veel sterkte in deze rottige tijd.

    Heel veel liefs Kristel.

  • Lotje

    Lieve Chantal,

    Wij zitten ook in dit traject.
    Wij hebben er voor gekozen om het niet te vertellen aan de mensen om ons heen met uitzondering op mijn schoonmoeder.
    Dit omdat mijn man dat liever niet heeft.

    mijn schoonzus heeft laatst voor alleenstaand moederschap gekozen die zit nu in het voor traject.
    de aankondiging deed al behoorlijk pijn maar de opmerking van me schoonmoeder sloeg alles.
    Vertel het haar jullie kunnen zoveel aan elkaar hebben !?!?!?!
    Sorry maar haar voortraject is niks vergeleken met de 2 jaar aan teleurstellingen ziekenhuis en hormonen. helaas word dit niet begrepen door mijn schoonmoeder.
    Dat doet zoveel pijn dat er onbegrip is terwijl zei de enige is die het weet.

    toen de neef van mijn man vader werd de opmerking : Wij hadden altijd verwacht dat jullie eerder zouden zijn… ja die komt hard aan.

    of : Wanneer word ik nu opa want ik ben de oudste op werk en ben als enige geen opa.

    lang verhaal kort ik hoop voor ons beide dat we heel snel beloond worden voor al ons geduld en verdriet.

    Veel liefs Lotje

  • Maud

    Lieve Chan,

    Wat grijpt jouw blog mij aan! Helaas zijn de goedbedoelde adviezen heel herkenbaar!
    Het is een kutsituatie!
    Ik wens jullie heel veel sterkte en duim voor je dat er snel goed nieuws komt!
    Ps. Heel knap hoe je met jouw woorden echt mensen weet te raken!

    Liefs Maud

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *